Refleksje przed północą

REFLEKSJA PRZED PÓŁNOCĄ (21)
Człowiek, z chwilą poczęcia, ma już w sobie wszystko, – to, co jest dobre, i to, co jest złe; każdy gest, każde spojrzenie, każde słowo jego najbliższych determinuje jego przyszłą postać, ale też przychodzi ten dzień, kiedy zaczyna on sam znacząco wpływać na swoją osobowość, – wyzwalając się, albo popadając w niewolę.
Świdnik, 18.03.2017 r.

REFLEKSJA PRZED PÓŁNOCĄ (20)
Nie ulega wątpliwości, że ludzie się wyczuwają, tak ci, którzy już się znają, jaki ci, którzy po raz pierwszy zwrócili na siebie baczną uwagę.
Świdnik, 18.03.2017 r.

REFLEKSJA PRZED PÓŁNOCĄ (19)
Autentyczna tęsknota do Bytu Wiecznego aktywizuje zdolność odróżniania tegoż Bytu, od bytu skończonego.
Świdnik, 17.03.2017 r.

REFLEKSJA PRZED PÓŁNOCĄ (18)
Autentyczna tęsknota do Bytu Wiecznego nie jest owocem instynktu czy nauki, jest efektem daru serca.
Świdnik, 16.03.2017 r.

REFLEKSJA PRZED PÓŁNOCĄ (17)
Według mnie, istnieje naturalna ludzka tęsknota do Bytu Wiecznego; skłonny jestem twierdzić, że właśnie ta tęsknota odróżnia człowieka od reszty przyrody ożywionej.
Świdnik, 15.03.2017 r.

REFLEKSJA PRZED PÓŁNOCĄ (16)
Okazuje się,
że jest możliwa nieustająca radość, –
świadomość istnienia Kosmicznego Źródła Życia – Boga, sprawia,
że ci ludzie jakoś się wyczuwają, a ich dusze –
jakby się znały od tysięcy lat.
Świdnik, 14.03.2017 r.

REFLEKSJA PRZED PÓŁNOCĄ (15)
Jedni pragną zakończyć metr pod ziemią,
inni – zmierzają do świata tamtego;
wszystko wskazuje na to, że życzenia człowiecze się spełniają,
i to z dnia na dzień.
Świdnik, 13.03.2017 r.

REFLEKSJA PRZED PÓŁNOCĄ (14)
Wielkie dzieła kryją w sobie coś szczególnego,
czytają je, uświadamiamy sobie,
że paroma słowami można ogarnąć cały Wszechświat;
patrząc na nie, podziwiamy delikatność potęgi Ducha.
W tych dziełach nie o wielkość jednak chodzi,  a o pokorę,
bez niej nie sposób stać się prawdziwym człowiekiem.
Krynica-Zdrój, 10.03.2017 r.

REFLEKSJA PRZED PÓŁNOCĄ (13)
Pół wieku temu urzekały mnie szczyty Tatr
dzisiaj urzekają mnie niepowtarzalne ludzkie gesty i słowa –
szczyty człowieczych zmagań z inercją ducha i ciała.
Krynica-Zdrój, 3.03.2017 r.

REFLEKSJA PRZED PÓŁNOCĄ (12)
Kosmos Kosmosem,
ale tez i na tej Planecie ślad człowieka pozostaje
namaszczonego jakąś szczególnie miłą Panu Bogu chwilą.
Krynica-Zdrój, 2.03.2017 r.

REFLEKSJE PRZED PÓŁNOCĄ (11)
Nie oglądałem „Klątwy”
w Teatrze Powszechnym w Warszawie
i nie będę jej oglądał,
życie jest zbyt krótkie, – szkoda czasu
na obmywanie się po kąpieli w gnojówce;
każda stracona chwila oddala szansę uświadomienia sobie,
że piękno otwiera bramy nieskończoności,
a ohyda – bramy te zamyka.
Krynica-Zdrój, 27.03.2017 r.

REFLEKSJA PRZED PÓŁNOCĄ (10)
Kiedy człowiek przestaje dociekać prawdy,
to zaczyna umierać,
i może to nawet czuje,
ale potrafi się oszukać – że jest inaczej;
potrafi nawet uwierzyć w kłamstwo
i zrzucić z siebie winę za przedwczesne umieranie.
Świdnik, 15.02.2017 r.

REFLEKSJA PRZED PÓŁNOCĄ (9)
Biznes, czyli interesy,
interesy konkretnych ludzi,
którzy chcą mieć ten świat na własność!,
chcą decydować o ziemskim losie każdego z nas!
Teraz skrzyżowały się dwa miecze – Wolności i Niewoli!
Nieświadomość jest już początkiem zniewolenia!
Świdnik, 5.02.2017 r.

REFLEKSJA PRZED PÓŁNOCĄ (8)
Niektórzy mówią, że nic nie jest czarno-białe,
czyli wszystko jest szare!
Broń mnie Panie Boże przed szarością,
w niej nawet złote myśli stają się matowe,
kwiaty więdną przed czasem,
a pod stopami – jak nie błoto, to bruk,
i ta wieczna mgła –
jak miałbym więc dostrzegać białych Aniołów,
by szlakiem niebieskim wędrować?
Świdnik, 3.02.2017 r.

REFLEKSJA PRZED PÓŁNOCĄ (7)
To nie jest tak,
że kiedyś wszystko się stało i tak już na zawsze będzie;
z każdą chwilą Ziemia jest już nie taka, jaką była,
Wszechświat – ciągle się rozszerza,
a człowiek – tępieje, albo pozytywnie się rozwija, –
może w ciemność się zanurzać,
bądź ku Jasności się wspinać, –
rozumienie „wolności” tę kwestię rozstrzyga:
jako „płynna rzeczywistość” – i w niej się rozpływanie,
albo, jako myśl Wszechsternika – i w Nią wnikanie.
Świdnik, 1.02.2017 r.

REFLEKSJA PRZED PÓŁNOCĄ (6)
Nie jest łatwo uwierzyć w Boga, gdy śmierć do drzwi puka,
sztuka jest uwierzyć wtedy, gdy spełniają się marzenia,
a jedynym problemem jest kolor produktów z najwyższej półki.
Nie jest łatwo zrozumieć:
– dlaczego złoto nie odmładza duszy?
– dlaczego kolorowe dni dopełniają się koszmarem nocy?
– dlaczego wolność bez Przykazań niewolą się staje?
Gdyby człowiek nie przegapił,
że jego dusza od samego początku ku Bogu się rwie,
to każdy jego dzień byłby spotkaniem z Nim.
Świdnik, 30.01.2017 r.

REFLEKSJA PRZED PÓŁNOCĄ (5)
Człowiek potrafiący myśleć abstrakcyjnie
nie użyje terminu „produkt zapłodnienia”, a – „zaistniało Życie”;
tak myślący rozumie i czuje istotę tegoż nadzwyczajnego faktu,
czyli rzeczywistą obecność niewyobrażalnie wielkiej potencji Życia!
Do człowieka ogołoconego z abstrakcji fakt ten nie dociera,
a zatem przeistacza się on w nierzeczywistego człowieka,
i stąd – ciągle przygnębionego dramatem swego życia.
Świdnik, 28.01.2017 r.

REFLEKSJA PRZED PÓŁNOCĄ (4)
Chyba nie ma takich ludzi na świecie,
którzy nie odczuwają potrzeby jedzenia,
ale tylko niektórzy są świadomi,
że mózg domaga się abstrakcyjnego myślenia;
jakże tolerancyjnym jest on jednak organem – działa,
mimo ignorowania potrzeby takiegoż myślenia.
Świdnik, 27.01.2017 r.

REFLEKSJA PRZED PÓŁNOCĄ (3)
Jakże proste, ale i głębokie zarazem jest pytanie Heideggera:
„Dlaczego jest w ogóle byt, a nie raczej nic?”
Ale czy bezsensowna myśl jest Bytem? Raczej – nie,
ale zdarzają się takie myśli, a więc jest Byt i jest Nic,
i jest możliwe, że jakieś Nic może zniszczyć jakiś Byt;
w zachłannej naturze człowieka jest tak jedno, jak i drugie,
a zatem nadzieja w przykazaniu: Nie zabijaj!
Świdnik, 26.01.2017 r.

REFLEKSJA PRZED PÓŁNOCĄ (2)
Zaufawszy prawdziwie i bezgranicznie
człowiek dotyka Źródła Istnienia
ale i dna Życia –
tak się idzie ku Pełni,
poza którą tylko wieczne udawanie.
Świdnik, 25.01.2017 r.

REFLEKSJA PRZED PÓŁNOCĄ (1)
Aby uczynić użytek ze swych możliwości,
to najpierw trzeba je poznać,
a więc znać prawdę o sobie.
Jakże muszą krzywdzić człowieka ci,
którzy wmawiają mu,
że jest tym, kim w rzeczywistości nie jest.
Świdnik, 24.01.2017 r.