Wiersze najnowsze

(046) „Reszta nie jest milczeniem”
(045) „Życie nasze”
(044) Na Światowy Dzień Poezji (2019 r.) – „Jest taka Prawda”
(043) „Na Dzień Kobiet – Laurka męska 2019”
(042) „Moja 73. środa popielcowa”
(041) „Ty i ten świat”
(040) „Miłość prowadzi nas”
(039) „Tryptyk rymanowski” („Wieczne dzieciństwo”, „Wieczna Światłość”, „Wieczna Wolność”)
(038) „Nasze wędrowanie”
(037) „Nieustające czuwanie” (10 XI 2018)
(036) „Po prostu uwierz”
(035) „Po prostu poczuj ją”
(034) „Po prostu spójrz”
(033) „Procesja Bożego Ciała”
(032) „Człowiek i człowiek”
(031) „Człowiek i konsumpcja”
(030) „Człowiek i czas”
(029) „Człowiek i Wszechświat”
(028) „Człowiek i Duch Święty”
(027) „Człowiek i Jezus Chrystus”
(026) „Człowiek i Bóg”
(025) „Człowiek i scena”
(024) „Z pogranicza bytów – doczesnego i wiecznego”
(023) POEZJA SZACHOWA (8): „Tak niewiele potrzeba”
(022) POEZJA SZACHOWA (7): „W prostych słowach do Rodaków”
(021) POEZJA SZACHOWA (6): „Pytanie i odpowiedź”
(020) POEZJA SZACHOWA (5): „Nasz ułamek sekundy”
(019) POEZJA SZACHOWA (4): „Każdy jest zaproszony”
(018) POEZJA SZACHOWA (3): „Trzeba iść”
(017) POEZJA SZACHOWA (2): „Zrozumiałem”
(016) POEZJA SZACHOWA (1): „Dojrzewanie myśli i uczuć”
(015) „To już jest”
(014) „ZŁOTO W TENISIE KOBIET” (noc 13/14 VIII 2016)
(013) „Ku Pełni”
(012) „Wybaczający Ojciec nasz” (wyróżnienie w konkursie poetyckim „O ŁASKĘ MIŁOSIERDZIA”-2016 r.)
(011) „Cztery zbyt śmiałe pytania”
(010) „Aborcja, a Istota Istnienia”
(009) „Odkrywając sens istnienia”
(008) „Wielkanoc 2016 w Europie” (krótki zapis czasu)
(007) „Mistrz nad mistrzami”
(006) „Z okazji Święta Kobiet, chłopom ku rozwadze” (8. Marca 2016)
(005) „Wielkanoc 2015”
(004) „Refleksja w Narodowym Dniu Życia”
(003) „W Dniu Poezji dla Grupy Teatralnej”
(002) „Kobietom”
(001) „Miłość już czeka”

(046) Reszta nie jest milczeniem
Dyktat ślepej materii
może zabić tęsknotę duszy,
tak, jak piorun
odbiera życie wysokiemu drzewu,
ale jest coś, co przewyższa materię, –
drzewo odrasta,
dusza odzyskuje blask.
Boga nie interesują nasze kości,
dusza – tak!
Zdaniem Szekspira –
„Reszta jest milczeniem.”
Ale czy na pewno?
To właśnie w tym miejscu
Krzak Rozbłyska Płomieniem,
człowiek jest, a jakby go nie było
(chyba, że postanowił być)
jego dusza góruje nad ciałem,
nie ma już miejsca na fałsz,
czas ma inny wymiar,
znika horyzont,
oczy widzą prawie wszystko,
Pełnia staje się faktem.
Świdnik, 29. marca 2016 r.

(045) Życie nasze
Czerpiąc z Ducha,
niczym okręty pod pełnymi żaglami,
płyniemy po ocenach Wszechświata.
Wtopieni bez reszty w materię,
przemierzając pustynie i wyspy bezludne,
szukamy winnych.

Przychodzimy, by poczuć dobry wiatr,
okrążyć Ziemię i wejść na szczyt,
gdyby nie pełne wysiłku i potu dni
wątpilibyśmy w życia sens.
Gdyby nie poświęcenie matki ojca,
nie byłoby szczęśliwych dzieci,
ani Aniołów wśród nas.

Zachwyceni blaskiem prawdy,
albo przyczajeni w mroku kłamstw
pozostawiamy po sobie wieczny ślad.
To nic , że czasami płyną łzy, one rzeźbią twarz,
atrapą serca nie otwiera się Niebios bram,
Bogu nie narzuci się woli swej.

Odchodzimy,
każdy – tam, gdzie chce,
tymi, za których podjęto decyzję,
zajmuje się sam Bóg.
W kwestii życia nie ma odcieni –
poczęte – jest święte,
losowi nic do tego!
Świdnik, 24. marca 2019 r.

(044) Na Światowy Dzień Poezji (2019 r.) – Jest taka Prawda
Prawda
jako dziecko Miłości
nie ma końca
raz odkryta
rozpala
przemienia
unosi
oraz inspiruje
nieustająco
Tworzącego
Wszechświat
Świdnik, 20 marca 2019 r.

(043) Na Dzień Kobiet – Laurka męska 2019
Dziękuję Panu Bogu za to,
że my – Kobiety i mężczyźni – tak bardzo się różnimy,
i za to, że daje nam szansę bycia Jedno;
te różnice są naprawdę cudowne,
ale to po Waszej – Kobiety stronie,
i to za nie – my mężczyźni –
Was Kobiety kochamy!
A co do bycia Jedno, –
Jedno bez różnic nie istnieje,
im one są większe,
tym Ono jest pełniejsze!
Świdnik, 5. marca 2019 r.

(042) Moja 73. środa popielcowa
Patrząc na tysiące słów
pozostawionych na papierze
widzę narastającą harmonię myśli i serca
i coraz śmielej poczynającą sobie duszę, –
ona widzi dalej, niż moje oczy,
słyszy wyraźniej, niż ja
pojmuje więcej, niż mój rozum,
kontaktuje się z Bogiem.
Muszę coraz bardziej uważać,
aby przed nią się nie skompromitować.
Świdnik, 5. marca 2019 r.

(041) Ty i ten świat
Zło, dobro,
ten, świat, tamten świat –
można tak bez końca rozważać,
ale jeśli czujesz duszę
i masz świadomość
uroków jej odwdzięczania się tobie,
to już nigdy jej nie zdradzisz,
dlatego ten świat tak bardzo chce
zniszczyć tę twoja duszę.
Świdnik, 1 – 3 marca 2019 r.

(040) Miłość prowadzi nas
Spojrzałaś tak,
jakby nieśmiało pytając o miłość.
Cóż mogłem powiedzieć? –
niepewność i lęk panowały nade mną

Twoje ciche słowa,
jakby niechcący powiedziane,
ożywiły moją duszę, zniknęła pustynia,
otworzyłem dla ciebie moje ramiona.

Niczym rajskie ptaki płyniemy po niebie,
piękno naszych dusz koi ból,
dosięga Boga, a On – nas,
kolejny cud – tuż, tuż.

Nowe życie, nowy czas –
coraz mniej szarości, zniknęła mgła,
dzień za krótki – tak mocno chce się żyć,
i noc, i cały Wszechświat – też dla nas.

Każde słowo, każdy gest –
cząstką obrazu naszych dni i lat,
w jego tle – bawiące się dzieci,
w jego głębi – bezkres nasz.
Świdnik, 14. lutego 2019 r.

(039) TRYPTYK  RYMANOWSKI
Wieczne dzieciństwo
Tak, jak dziecko trzyma się matki,
tak dorosły może trzymać się Tego,
Który go stworzył,
w istocie nie ma tu żadnej różnicy
z wyjątkiem tego,
że dorosłemu może się wydawać,
że wszystko zależy od niego.
Rymanów-Zdrój, grudzień 2018 r.

Wieczna Światłość
Pustka i ciemność
nie mają sensu,
ale wystarczy jeden błysk,
aby poczuć się lepiej.
Światło rozpala duszę,
tak ją rozpala,
że staje się gwiazdą,
nową gwiazdą
na granicy życia i śmierci.
Rymanów-Zdrój, grudzień 2018 r.

Wieczna Wolność
Wszystko,
cokolwiek jest wymuszone,
nie pochodzi od Tego, Który tworzy;
to On ustanowił Wolność,
dzięki Niej Wszechświat się rozszerza,
a dusza nie staje się prochem,
bez Niej nie byłoby przeistoczenia,
Tajemnicy i cudów,
tylko groby pobielane.
Rymanów-Zdrój, grudzień 2018 r.

(038) Nasze wędrowanie
Najpierw trzeba zaistnieć,
jako pełen potencji Mikro-Byt,
aby chwile później – biec,
biec do granic własnej wydolności,
albo nawet i dalej,
być może nawet do wyciągniętych rąk –
do czekających rąk.
Ale póki co – tutaj i teraz:
– skok nad przepaścią?
– krok w tył?
– stop! – czerwone światło?
Ale najpierw jest refleksja
dopiero po niej – decyzja.
Refleksja czy odruch,
ale zawsze jest jakiś ruch,
w istocie – w górę, albo w dół
i zawsze na początku krzywej życia,
krzywej – wypadkowej
zastygania i rozżarzania się.
Świdnik, 20 XI 2018

(037) Nieustające czuwanie
Łatwo powiedzieć,
że Wszechświat się rozszerza,
ale trudniej zrozumieć,
że jest to walka Życia ze Śmiercią,
że tam – na krańcach Bytu,
i naszego tutaj istnienia
zwycięża Miłość –
Krzyż!
Jego przeciwnicy,
chociaż dużo mówią o wolności,
w istocie nie czują jej smaku,
rzekomo czyści i bez winy
budują diamentowe schrony –
niczym Egipcjanie piramidy.
A na krańcach
nieustające czuwanie –
niepokonany Orzeł,
mocą Prawdy,
pisklęta swe osłania.
Świdnik, 10 XI 2018

(036) Po prostu uwierz
Jak niewiele potrzeba –
wystarczy przymknąć oczy,
by ujrzeć zachodzące słońce,
czy samochodowy tor wyścigowy.

Jak szybko można przekroczyć:
granicę zdrowego rozsądku,
zwykłej ludzkiej przyzwoitości
a nawet – szeroko pojętej normalności.

Można liczyć na wybaczenie
nawet grzechu najcięższego,
ale lepiej żyć z Nim pokojowo,
drogę do piekła potrafi zasłonić Sobą.

(035) Po prostu poczuj ją
Jakże jest łatwo:
rozmnożyć potrzeby,
wzniecić gorące pragnienia,
wypełnić myślami korę mózgową.

To nie jest problem
rozpalić emocje i myśli,
aż do utraty kontroli na nimi,
a nawet – nad swym życiem całym.

Tam – w głębi duszy
jest miejsce na ciszę i Światło,
jakby ukryta w wielkim lesie polana,
jej pragnąć i szukać – oto wyzwanie!

(034) Po prostu spójrz
Wielkiej przestrzeni
potrzeba mi,
więc uciekam w Góry
i kontempluję Wszechświat.

Dusza moja pragnie wolności,
więc ośmielam się zapytać:
czy Ty widzisz to,
czy nie?

Po prostu spójrz
otwierając kolejne drzwi,
tam, za horyzontem,
jest odpowiedź.

(033) Procesja Bożego Ciała
Nikt nikogo nie zmusza
by szedł w Procesji Bożego Ciała,
gdyby rozumem dało się TO pojąć,
to większość już dawno by w Niej nie uczestniczyła;
jest w Bogu Wszechmogącym taka Tajemnicza Siła,
w której dusza ludzka w pełni się odnajduje,
a do tego, my chrześcijanie, mamy taki komfort,
że i rozumu możemy publicznie używać,
wszak Jezus Chrystus nie gardzi naszymi słowami,
więc z radością za Nim idziemy.
Świdnik, 19. maja 2018 r.


(032) Człowiek i człowiek
Od początku z wielką powagą
każdy dzień a nawet gest – to blask albo cień
w jasności człowiek się wznosi
w ciemności – opada
i tak przez życie całe
bardziej lub mniej świadomie wędruje
w końcu przekracza granicę –
z radością – w objęcia przyjaciół
ze smutkiem – w ręce nieznajomych
Świdnik, 9. października 2017 r.

(031) „Człowiek i konsumpcja”
Jest podane na tacy
bierzesz i spożywasz
materii przybywa
mózg usycha
dusza płonąć przestaje
serce pulsuje marmurowo
świadomość – ogródkiem przydomowym
i to miejsce ostateczne tutaj
Świdnik, 7. października 2017 r.

(030) „Człowiek i czas”
Faktem jest
że w proch się obrócisz
ale dusza – nie
ona nie jest darem na czas
jest darem poza czas
to dla niej jest Wszechświat
Bóg jest Jasnością
każda dusza – cząstka Jego Płomienia
Wszechświat się rozszerza
jest tyle ścieżek i dróg do oświetlenia
już – nim odejdziesz –
Bóg do tego celu cię używa
chyba że Jego Płomienia nie masz
Świdnik, 6. października 2017 r.

(029) „Człowiek i Wszechświat”
Pustka może być w głowie
ale nie ma jej nad nami
więc jakże proste zadanie –
odrobinę zainteresować się Wszechświatem
ten Żywioł nie gardzi człowiekiem
a wręcz odwrotnie –
jest z dusza ludzką w symbiozie
w trosce o jej płomień
Świdnik, 3. października 2017 r.

(028) „Człowiek i Duch Święty”
On nie jest Tym
Który chce cię uwieść
nie odbiera ci wolnej woli
przybywa na twoje zaproszenie
kiedy dokonujesz wyboru
Bóg wyposażył człowieka w fenomen –
jeśli wie dlaczego przyszedł Jezus Chrystus
to staje się otwarty na współpracę z Bogiem
a Duch Święty czyni ją faktem
Świdnik, 1. października 2017 r.


(027) „Człowiek i Jezus Chrystus”
Tam przyszedł
bo wiedział że Go zabiją za prawdę
a tak trzeba było umrzeć
aby Zmartwychwstać
i otworzyć drogę do Nieba
tak trzeba było tam żyć
aby stało się jasne
że Ojciec jest Wszechmogący
niektórym dowodów naukowych potrzeba
ci nie dostrzegają najważniejszego –
faktu własnego istnienia
Świdnik, 1. października 2017 r.

(026) „Człowiek i Bóg”
On jest Tym
Który cię stworzył
i nie pozostawił na łaskę wichrów i czasu
nie stworzył cię dla zabawy ani dla eksperymentów
nie tworzy dlatego że musi
jest nad wszystkimi i ponad wszystkim
jest też obok ciebie i w tobie
gotowy się odwzajemnić Miłością na Miłość
jego Miłość to Nieustający Akt Tworzenia
twoja Miłość –
to pragnienie bycia przez Niego tworzonym
Świdnik, 29 września 2017 r.

(025) „Człowiek i scena”
Każde słowo może wydać polon
w każdym obrazie żarzą się jakieś prawdy
każdy gest ma swoją wymowę
ta trójca jest harmonia albo chaosem
wzbudza życie albo je gasi
trudno jest oderwać refleksje nad nią
od refleksji nad Wszechświatem
stąd też wyraźnie się czuje
czy jest to współbrzmienie z Bogiem
czy budowanie szałasu tylko dla siebie
Tak już chyba jest
że człowiek bardziej myśli o sobie
niż o tych dla których jest
ale tak myśląc jest w istocie przeciwko sobie
narzekając że dziwny jest ten świat
Świdnik, 23 września 2017 r.

(024) Z pogranicza bytów – doczesnego i wiecznego
Te same spojrzenia,
ten sam ton i te same gesty –
kolejne warstwy żelbetowe, –
i coraz trudniej otworzyć się.
Spojrzeć tak,
by stało się to po raz pierwszy.
Powiedzieć tak,
by głębiny się wzruszyły.
Zaistnieć takim gestem,
by czas się zatrzymał. –
Tak mocno tęskniąc do Pana
pozwolić swej duszy,
by wyszła Mu naprzeciw,
dla niej czystej otwiera się brama
i dzieją się wielkie cuda.
Przywiązani do tego świta
nie jesteśmy w stanie ich pojąć;
leniwi i ociężali,
pewni siebie i spokojni,
że wszystko jest już poukładane,
coraz mocniej zasypiamy.
Świdnik, 4. maja 2017 r.

(023) Tak niewiele potrzeba
Bestsellery i cytaty
dziennikarze i wodzireje
w pełnej zgodności z linią programową
z profesjonalnym śmiechem
odrażającym swą bez śmiesznością

W istocie tak niewiele potrzeba –
w milczeniu stanąć naprzeciw siebie
poczuć czysta przestrzeń między nami
i usłyszeć wypełniającą ją ciszę
Wszechświat pragnie takich chwil
dla dzieci swych
Świdnik, grudzień 2016 r.

(022) W prostych słowach do Rodaków
My Polacy
mamy swoją historię
mamy własne korzenie
i wielkie doświadczenie
nie wstydźmy się być sobą
budujmy własny solidny Dom
bo inni nam go nie zbudują
w ich interesie leży
abyśmy go nie mieli
Świdnik, grudzień 2016 r.

(021) Pytanie i odpowiedź
Kiedyś zadałem sobie pytanie:
Czy coś pozostaje na zawsze?
Dzisiaj mogę na nie odpowiedzieć:
Prawdziwa miłość jest fenomenem
można wyprzeć się jej
można wyrzucić ją z pamięci
ale nie da się jej zabić
dla duszy jest kluczem do Nieba
więc ta ochrania ją
Świdnik, grudzień 2016 r.

(020) Nasz ułamek sekundy – nasz bozon Higgsa
Gdybyś zapytała mnie
czy ci ufam
spojrzałbym w twoje oczy
zobaczywszy Ciebie –
jakiej jeszcze nie było i już nie będzie –
odpowiedziałbym – tak
mówiąc – nie
jawiłbym się jako ślepiec
niegodny tego pytania
Świdnik, grudzień 2016 r.

(019) Każdy jest zaproszony
Wszechświat żyje – jego światy przenikają się
nie dzielą ich jakieś wysokie mury
czy zasieki z drutu kolczastego
i nie tysiące ksiąg ani setki teorii
warunkują dostęp do Stwórcy

Nie jesteśmy prochem rzucanym na wiatr
poza pokorą i świadomością sługi nie ma nic
co mogłoby przeszkadzać w spotkaniu się z Nim
każdy jest zaproszony i może wejść
i wybrać sobie rolę z pięknego wachlarza sług
Świdnik, grudzień 2016 r.

(018) Trzeba iść
Zadaję sobie pytanie
czy jako człowiek grzeszny
podobam się Panu Bogu?
Pewnie tak
skoro już kilka razy życie mi uratował
te fakty kierują moją uwagę w Jego stronę
to rodzi myśl – trzeba iść
pewnie ktoś już jest w drodze
i na pewno ktoś teraz się naśmiewa
dokładnie tak jak kiedyś
jakby czas się zatrzymał
ale on płynie
nowe czasy – te same fakty
tylko przestrzeń dużo większa
Świdnik, grudzień 2016 r.

(017) Zrozumiałem
Długo nie mogłem zrozumieć
dlaczego nas Polaków tak nienawidzą
ale w końcu zrozumiałem –
mamy w sobie coś
czego bardzo nam zazdroszczą
Świdnik, grudzień 2016 r.

(016) Dojrzewanie myśli i uczuć
Niektórzy uważają
że jasność i ciemność współpracują ze sobą
kiedyś i mnie tak się wydawało
jednak myślenie się doskonali
a uczucia się wysubtelniają
aż do tego stopnia
że można iść po powierzchni wody

Niektórzy powiedzą –
ten człowiek zupełnie zwariował
chodzenie po rozżarzonych węglach – jak najbardziej
ale po wodzie? – to tylko Jezusowi się udało

A przecież każda kolejna sekunda jest nowa
z wyjątkiem zakochanych w zastanej rzeczywistości
ich czas płynie inaczej
ale od tego można uciec – świadomie wybierając
i wszystko zaczyna się od nowa –
czas płynie aż do otwarcia się Nieba
albo aż do nocy zapadnięcia
Świdnik, grudzień 2016 r.

(015) To już jest
Historia człowieka
to historia jego wojen
i to tak trwa –
nieustające się zabijanie! –
Apokalipsa jest nieunikniona!
Ale jest nadzieja
wcale nie próżna
kto jej doświadcza
ten widzi i jest widziany –
to jest zupełnie nowe
nie do końca uświadamiane
ale już po apokaliptyczne
się komunikowanie
Świdnik, 21 VIII 2016

(014) ZŁOTO W TENISIE KOBIET (noc 13/14 VIII 2016)
Kto oglądał ten mecz
ten już wie
jak się rozmawia z Panem Bogiem –
na ułamek sekundy zostawiasz wszystko
nie istnieje nic i nikt poza Nim
patrzysz w Niebiosa
Jemu powierzasz swoją duszę
i wracasz na ziemię
rozjaśniając jej szarość –
Ułamek Sekundy Jedności
jakże ożywia tę planetę

(013) Ku Pełni
Znaki –
widzi się i słyszy się je
przerastając samego siebie
wszak są wśród nas i tacy
którzy widzą to nasze się zmaganie
widzą i mówią głosem z Wysoka
to On otwiera przestrzeń
i wyznacza granice

Im wyżej tym czujniej
i żadnych potoków słów
jeden krok za dużo – i przepaść
już nawet nie gest
a samo spojrzenie jest znakiem –
tak nadludzko precyzyjnie
On – tutaj tak sponiewierany
ku Pełni prowadzi


(012) Wybaczający Ojciec nasz
„Gdzie był Bóg”? –
pytają czasami ludzie
Ten Bóg był i jest tam
dokąd podąża czyste ludzkie serce
Jest to Bóg współpracujący z człowiekiem
pragnący zawrzeć z nim prawdziwą przyjaźń
ale świat od początku droczy się z tym Bogiem
wciela w życie różne szalone pomysły
rozpala żądze i konflikty
zniewala człowieka

Serce może dać się uwieść
rozum – ugrzęznąć w teoriach
dusza – stracić swój blask
człowiek – przestać wierzyć w Boga
Ale czy rzeczywiście można porzucić Boga?
skoro jego moc ogarnia cały Wszechświat
a Jego delikatność czuje każdą duszę?
Czyż więc pycha nie otumania człowieka?
Ale Pan Bóg potrafi wybaczać
jeśli człowiek potrafi zaufać Jego Synowi
To nie jest jakaś poetycka fikcja!
To jest rzeczywistość!
Prawdziwie ufający Chrystusowi
rozumie sens dźwigania krzyża
jest zdolny przerosnąć samego siebie
upadając – wstaje
cierpiąc – nie traci nadziei
umierając – po raz drugi się rodzi!

Miłosierdzie Boga jest niewyczerpane
oby tylko człowiek zdążył zrozumieć
że życie nie osłonięte Łaską Pana
jest jak łódź na sztormowej fali
ciągle się kołysze i nabiera wody

(011) Cztery zbyt śmiałe pytania
Czyżby jacyś ludzi stworzyli nowego wielkiego boga
i zaczęli poddawać mu ten świat?
Czy nie jest tak
że ta Wielkanoc była już pierwszą
według nowej księgi?
Kto upoważnił
wielkich dziwaków tego świata
do wyrywania duszy maluczkim?
Co zamierzają uczynić
opętani duchem samouwielbienia
z pokornymi wobec Syna Bożego?
Świdnik, 20. kwietnia 2016 r.

(010) Aborcja, a Istota Istnienia
Życie bez uczuć –
człowiek-maszyna
nie do wyobrażenia!
Człowiek kochający nie zabija
krwawiłaby jego dusza
utraciłby sens istnienia!
Zabija człowiek nienawidzący
śmierć niewinnej ofiary
filarem sensu jego istnienia!
Świdnik, 8. kwietnia 2016 r.

(009) Odkrywając sens istnienia
Jest taka dziwna słabość,
że się widzi i słyszy siebie
i to, co się chce.
Jest taka możliwość,
żeby zamilknąć i się unieść
nad galerię wyobrażeń i rzekę myśli.
Jest taka szansa,
aby poczuć Jego Obecność
i swoją – jako nowo narodzone stworzenie.
Jest pewność
że intencją Stwórcy nie jest osierocenie,
a wkomponowanie w wieczną rzeczywistość.
Świdnik, 3. kwietnia 2016 r.

(008) Wielkanoc 2016 (krótki zapis czasu)
U nas – normalnie
stronami – już Życzeń się nie składa
nie można tam obrażać szatana.
Niektórzy gospodarze zapraszają gości
goście się odwdzięczają
najlepiej jak tylko potrafią.
Dobiega końca radość i swoboda
trzeba czujnie się rozglądać
by nie zostać obsypanym śrubami.
Przywódcy wyglądają na spełnionych
lud – próbuje mieć coś do powiedzenia
my – wstajemy z kolan.

(007) Mistrz nad mistrzami
On – wielka Mądrość
największa Miłość
i prawdziwa Wolność
Nienawidzą Go
bo kiedy Mu zaufasz
nie jesteś już narzędziem
jesteś Istotą Istnienia
(Wielkanoc, 2016)

(006) Z okazji Święta Kobiet, chłopom ku rozwadze
Abstrahując od faktu
że bez Was – Kobiety nie istniałby ten świat
wspomnę o znaczeniu Waszego uśmiechu –
spojrzy chłop – i o wszystkim zapomina
i czyż to nie jest nasze Kobietami zauroczenie?

Nie dostrzegając piękna Kobiecości
zanurzasz się chłopie w szarość codzienności
Nie odwdzięczając się Kobiecie
istniejesz tylko w połowie
Lekceważąc Ją
tracisz swoją duszę
stając się kolorowym złomem

8 Marca 2016 r.

 

(005) Wielkanoc 2015

zdaniem niektórych
Zmartwychwstanie jest wymysłem…
implikacja uznania Go za prawdę
jest jednak dużo ciekawsza
od uznania Go za fałsz
abstrahowanie można zignorować
wystarczy prosta logika –
że uznający tę Prawdę się przeistacza
nie uznający – podąża na szczyt
czegokolwiek

Świdnik, 9. kwietnia 2015 r.

(004) Refleksja w Narodowym Dniu Życia

jesteś
wielu nie przyszło
chociaż każde z nich pragnęło
te puste miejsca wołają
nie gaście wschodzących słońc
czarne chmury się zbierają
w ich cieniu jest wąż

Świdnik, 24. marca 2015 r.

(003) W Dniu Poezji dla Grupy Teatralnej

poezja
jest wyszukanym słowem
czasami bez wzniosłej intencji
nie zawsze rozjaśniającym ciemności
nieraz – bezsensownym
teatr
jest pełnym wyrazem
prawdy – dla zdziwienia ludzi
życia – dla skompromitowania śmierci
ciszy – dla usłyszenia duszy

Świdnik, 21. marca 2015 r.

(002) Kobietom

mam takie szczęście
że wiele razy życie mi ratowały
jest to jakaś wielka tajemnica
pewnie nie do odkrycia
więc nie ma co rozmyślać
tylko
za te niepojęte gesty
za nam ufanie
po prostu – za Wasze istnienie
szczere podziękowanie
i – Bądźcie Szczęśliwe
nasze Kochane…

Świdnik, 8 Marca 2015 r.

 

(001) Miłość już czeka

nikt nie wypisze recepty na miłość
tym bardziej – na życie całe
wszystko w wolności się odnajduje
poza nią jest tylko cieniem

może masz już otwartą do niej drogę
a może jeszcze w zniewoleniu się kryjesz
gęsta mgła spowija twoją świadomość
oczy nie widzą ptaków na niebie

przyszedłeś w gotowy już świat
i nie musisz błądzić jako niespełniony
to dla ciebie pojawi się taki wiatr
który rozpłomieni twoje przeznaczenie

nie z zachodu ani ze wschodu
ani też z południa czy z północy
tylko od strony Słońca w zenicie
przychodzi to fenomenalne tchnienie

jego znaków na ziemi jest wiele
wolność – tylko na wyciągnięcie dłoni
miłość już czeka
a życie pragnie się przemieniać

Świdnik, 5 lutego 2015 r.

Leave a Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *